αναρτήσεις

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

Ανθρωπιστική κρίση χωρίς προηγούμενο στην Ελλάδα


Σχεδόν δύο χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας-σοκ που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ο απολογισμός της είναι καταστροφικός, εξοργιστικός και απάνθρωπος.
Κατ’αρχήν, ακόμη και οι εμπνευστές  αυτών των πολιτικών παραδέχονται τώρα ανοιχτά όχι μόνο την παταγώδη αποτυχία τους, αλλά και ότι οι συνταγές τους  ήταν από την αρχή εντελώς λαθεμένες, εξωπραγματικές, αναποτελεσματικές ή ακόμα και αντιπαραγωγικές. Και ιδού ένα παράδειγμα που αφορά όχι σε ένα  δευτερεύον ζήτημα, αλλά στην καρδιά του προβλήματος, δηλαδή στο ίδιο το ελληνικό δημόσιο χρέος. Σύμφωνα με όλους τους υπεύθυνους της ελληνικής καταστροφής, αν οι πολιτικές τους (κάτι περισσότερο από δρακόντειας λιτότητας) αποδεικνύονταν   100% αποτελεσματικές, κάτι που είναι επίσης εντελώς ουτοπικό, το δημόσιο χρέος θα μειωνόταν το 2020 στο 120% του ΑΕΠ , δηλαδή  στο ποσοστό που είχε… το 2009, όταν άρχισε όλο αυτό το μακελειό! Με λίγα λόγια, αυτό που μας λένε τώρα κυνικά είναι ότι κατέστρεψαν μια ολάκερη ευρωπαϊκή κοινωνία …για το τίποτα!
Αλλά, σαν όλα   αυτά να μην ήταν αρκετά, συνεχίζουν να επιβάλλουν στους Έλληνες – αλλά στη πράξη, και σε όλο τον κόσμο –  ακριβώς τις ίδιες πολιτικές που αυτοί οι ίδιοι παραδέχονται ότι έχουν αποτύχει. Έτσι, βρισκόμαστε σήμερα στην Ελλάδα στο  έβδομο “Μνημόνιο” λιτότητας και  καταστροφής των δημοσίων υπηρεσιών, αφού τα προηγούμενα έξι αποδείχτηκαν απολύτως αναποτελεσματικά! Γινόμαστε  μάρτυρες στην  Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, την Ισπανία και σχεδόν παντού αλλού στην Ευρώπη, της  εφαρμογής των ίδιων σχεδίων δρακόντειας  λιτότητας που καταλήγουν παντού στο  ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή να βυθίζουν τις οικονομίες και τους λαούς όλο και πιο βαθειά  στην ύφεση  και στο μαρασμό.
Στην πραγματικότητα, εκφράσεις όπως «δρακόντεια λιτότητα” είναι εντελώς ανεπαρκείς για να περιγράψουμε τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν περικοπεί κατά 50% ή σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και κατά 70%. Ο υποσιτισμός  κάνει θραύση στα παιδιά του δημοτικού σχολείου,  η πείνα κάνει την εμφάνισή της κυρίως στις μεγάλες πόλεις  της χώρας, το κέντρο των οποίων   καταλαμβάνεται εφεξής από δεκάδες χιλιάδες  ανθρώπους εξαθλιωμένους,  πεινασμένους  και ρακένδυτους αστέγους. Η ανεργία ανέρχεται σήμερα στο 20% του πληθυσμού και στο 45% των νέων (στο 49,5% για τις νέες γυναίκες). Οι δημόσιες υπηρεσίες διαλύονται ή ιδιωτικοποιούνται με αποτέλεσμα, οι νοσοκομειακές κλίνες να μειώνονται (με  απόφαση της κυβέρνησης) κατά 40%,  να  πρέπει να πληρώσεις ακριβά ακόμη και για να γεννήσεις, και  να μην υπάρχουν συχνά στα δημόσια νοσοκομεία επίδεσμοι ή  βασικά φάρμακα όπως ασπιρίνες. Το ελληνικό κράτος δεν είναι ακόμη σε θέση, τον Ιανουάριο του 2012 (!), να παράσχει  στους μαθητές  τα βιβλία της σχολικής χρονιάς που άρχισε τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Δεκάδες χιλιάδες  Έλληνες πολίτες με ειδικές ανάγκες, ανάπηροι ή πάσχοντες  από σπάνιες ασθένειες, είναι καταδικασμένοι σε βέβαιο θάνατο και μάλιστα στο άμεσο μέλλον αφού το ελληνικό κράτος τους έκοψε τα επιδόματα και τα φάρμακα. Οι απόπειρες  αυτοκτονίας αυξάνονται με τρομερή ταχύτητα, όπως και ο αριθμός  των οροθετικών και των τοξικομανών που έχουν εγκαταλειφθεί  πια στην τύχη τους από τις αρχές. Εκατομμύρια  ελληνίδες γυναίκες φορτώνονται  τώρα με  καθήκοντα που κανονικά  επωμιζόταν το κράτος μέσω των δημοσίων υπηρεσιών του, όταν αυτές δεν είχαν ακόμη διαλυθεί και ιδιωτικοποιηθεί μέσω της εφαρμογής των πολιτικών λιτότητας. Το αποτέλεσμα είναι ένας πραγματικός Γολγοθάς για τις  γυναίκες: όχι μόνο είναι οι  πρώτες που απολύονται ενώ ταυτόχρονα υποχρεώνονται να επωμιστούν τα καθήκοντα  των δημοσίων υπηρεσιών δουλεύοντας όλο και περισσότερο και μάλιστα χωρίς να πληρώνονται  στο σπίτι, αλλά και είναι και στο στόχαστρο της  επανεμφάνισης της πατριαρχικής καταπίεσης που χρησιμεύει ως ιδεολογικό άλλοθι για την υποχρεωτική επιστροφή των γυναικών στην οικογενειακή εστία.
Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε σχεδόν επ’άπειρον  αυτή την περιγραφή της κατάπτωσης του ελληνικού πληθυσμού. Αλλά ακόμα και αν περιοριστούμε   σε αυτά που μόλις είπαμε, διαπιστώνουμε ότι βρισκόμαστε  μπροστά σε μια κοινωνική κατάσταση που ταιριάζει απόλυτα στον ορισμό της κατάστασης έκτακτης ανάγκης  ή κινδύνου που έχει από καιρό αναγνωριστεί από το διεθνές δίκαιο. Και αυτό το διεθνές δίκαιο υποχρεώνει ρητώς τα κράτη να δίνουν προτεραιότητα στην κάλυψη των βασικών αναγκών των πολιτών τους και όχι στην εξόφληση των χρεών τους .
Όπως τονίζεται από την Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου των Ηνωμένων Εθνών για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης : «Δεν μπορούμε να περιμένουμε από ένα κράτος να κλείσει τα σχολεία του και τα πανεπιστήμιά του και τα δικαστήρια του, να εγκαταλείψει τις δημόσιες υπηρεσίες με τρόπο που να παραδίδει την κοινότητα του στο χάος και την αναρχία, μόνο και μόνο για να εξοικονομήσει  τα χρήματα για την αποπληρωμή των ξένων και ντόπιων πιστωτών. Υπάρχουν όρια στο τι μπορεί εύλογα να περιμένεις  από ένα κράτος, με τον ίδιο τρόπο όπως και από ένα άτομο. “
Η θέση μας, την οποία συμμερίζονται εκατομμύρια Έλληνες, είναι σαφής και ξεκάθαρη και συμπυκνώνεται  στο σεβασμό του διεθνούς δικαίου.  Οι Έλληνες δεν οφείλουν  να πληρώσουν ένα χρέος που δεν είναι δικό τους για πάρα πολλούς  λόγους.
Πρώτον, επειδή τα Ηνωμένα Έθνη και οι διεθνείς συμβάσεις που έχουν υπογραφεί από τη χώρα τους -αλλά και από τις χώρες των πιστωτών τους-  προστάζουν  το ελληνικό κράτος να ικανοποιεί κατά απόλυτη προτεραιότητα όχι τους πιστωτές του, αλλά μάλλον τις υποχρεώσεις του προς τους Έλληνες και τους ξένους πολίτες  που υπάγονται στη δικαιοδοσία του.
Δεύτερον, επειδή αυτό το δημόσιο χρέος, ή τουλάχιστον ένα πολύ σημαντικό μέρος του, φαίνεται να διαθέτει  όλα τα χαρακτηριστικά ενός απεχθούς χρέους, και  σε κάθε περίπτωση ενός παράνομου χρέους, που  το διεθνές δίκαιο προστάζει  να μην πληρωθεί. Αυτός είναι εξάλλου και ο λόγος που θα έπρεπε να κάνει ένα κράτος (όπως καλή ώρα το ελληνικό σήμερα) όχι να εμποδίζει αλλά μάλλον να διευκολύνει το έργο της ελληνικής εκστρατείας για τον ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο  αυτού του χρέους  ώστε να ταυτοποιηθεί το άνομο τμήμα του.
Το συμπέρασμά μας είναι κατηγορηματικό: η ελληνική τραγωδία δεν είναι ούτε μοιραία ούτε άλυτη. Η λύση υπάρχει και η καταγγελία, η ακύρωση και μη πληρωμή του δημοσίου χρέους είναι μέρος αυτής της λύσης ως πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Δηλαδή, προς τη σωτηρία ενός ολάκερου ευρωπαϊκού λαού που  απειλείται  από μια ανθρωπιστική καταστροφή  που δεν έχει προηγούμενο σε καιρό ειρήνης …
Αυτή είναι η  ομιλία που έκανε η Σόνια Μητραλιά, μέλος της Ελληνικής Επιτροπής ενάντια στο Χρέος και της διεθνούς CADTM, ενώπιον της Κοινωνικής Επιτροπής της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, που πραγματοποιήθηκε στις  24 Ιανουαρίου 2012 στο Στρασβούργο, με  θέμα “Τα μέτρα λιτότητας – ένας κίνδυνος για τη δημοκρατία και τα κοινωνικά δικαιώματα».
Μετάφραση από τα γαλλικά: Άννα Κόκκαλη-Γ.Μ

Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !http://pontosandaristera.wordpress.com/2012/03/22/mitralia/#more-13070

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Γιατί δεν οριοθετούμε την Α.Ο.Ζ.


Γιατί δεν οριοθετούμε την Α.Ο.Ζ.

Πολλά έχουν γραφεί γύρω από αυτό το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης ( Α.Ο.Ζ. ) και έχει αναλυθεί πλήρως, με βιβλία, γραφές και χάρτες. Στο παρόν άρθρο θα προσπαθήσουμε με απλά λόγια, να εξηγήσουμε τους λόγους και αιτίες γιατί οι δοσίλογοι πολιτικοί μας (των δύο κομμάτων εξουσίας), αρνούνται να οριοθετήσουν την Ελληνική Α.Ο.Ζ. ενώ όλα τα άλλα παράκτια κράτη έχουν οριοθετήσει και ασφαλίσει τη δική τους οικονομική ζώνη, και έχουν προβεί στην εκμετάλλευση του πλούτου της θαλάσσης. Ο πλούτος αυτός είναι αλιεύματα, θαλάσσιος τουρισμός, και υποθαλάσσια ορυκτά, που υπάρχουν κάτω από το βυθό των θαλασσών.
Χωρικά ύδατα και αιγιαλίτις ζώνη είναι ταυτόσημη έννοια. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας κάθε παράκτιο κράτος, έχει έκταση αιγιαλίτιδας ζώνης, (χωρικά ύδατα), έκταση υφαλοκρηπίδος, και έκταση αποκλειστικής οικονομικής ζώνης(ΑΟΖ). Όλες αυτές οι εκτάσεις μετρούνται σε ναυτικά μίλια.
Το 1982 υπογράφτηκε στον Ο.Η.Ε. το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, που καθορίζει την έκταση στα χωρικά ύδατα, στην υφαλοκρηπίδα, και στην Α.Ο.Ζ. κάθε παράκτιου κράτους. Τα χωρικά ύδατα τα όρισε στα 12 ν.μ., και την υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, το διεθνές δίκαιο τα όρισε   στα 200 ν.μ. από τις ακτές, όπου αυτό γεωλογικώς επιτρέπεται.
Ειδικά για την υφαλοκρηπίδα το δίκαιο της θάλασσας αναγνωρίζει αυτήν εφόσον υπάρχει υποθαλάσσιος οροσειρά συνέχεια των ακτών του παράκτιου κράτους, η έκταση δε αυτής τελειώνει εκεί που αρχίζει η Άβυσσος. Η Α.Ο.Ζ. συνήθως υπερκαλύπτει σε έκταση την υφαλοκρηπίδα, και εκτείνεται  πέραν αυτής. Σήμερα τα χωρικά ύδατα και η υφαλοκρηπίδα της Ελλάδος, παραμένουν ακόμη στα 6 ν.μ. η δε Ελληνική ΑΟΖ είναι ανύπαρκτη λόγω υποτέλειας των «Ελλήνων» πολιτικών, οι οποίοι ενεργούν-λειτουργούν σαν μαριονέτες της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Καλά στο Αιγαίο φοβούνται τους Τούρκους, στο Ιόνιο ποιόν φοβούνται;;; αφού ούτε στο Ιόνιο δεν έχουν χαρτογραφήσει Α.Ο.Ζ. Ούτε έχουν προβεί μέχρι σήμερα σε εκμετάλλευση των κοιτασμάτων.
Λόγω της ύπαρξης των γνωστών κοιτασμάτων ορυκτού πλούτου στο βυθό του Αιγαίου, αλλά και στο βυθό της όλης Ελληνικής ΑΟΖ, από τη δεκαετία του 1980 το Αιγαίο είχε πλέον επίσημα περάσει στην οικονομική πολιτική των ΗΠΑ, ελέω αποικιοκρατίας. Έγγραφο του ΝΑΤΟ καταργεί για την Ελλάδα τα 12 ν.μ. και τα όρια ευθύνης του Ελληνικού FIR.
Aυτό δείχνει την εντολή των αποικιοκρατών για συρρίκνωση της Ελλάδος από το 1988 και την απώλεια εθνικής κυριαρχίας. Εδώ οι αχυράνθρωποι πολιτικοί μας δεν μπόρεσαν να πάνε από τα 6 ν.μ στα 12 ν.μ. χωρικών υδάτων, και υφαλοκρηπίδας, και θα πήγαιναν στα 200 ν.μ. της Α.Ο.Ζ.;;; εν τω μεταξύ η Ελληνική ΑΟΖ παραμένει ξέφραγο αμπέλι, και η εθνική κυριαρχία υπό περιορισμό.
Όμως ο ορυκτός πλούτος της Ελληνικής Α.Ο.Ζ. θα μπορούσε να λύσει το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος, και η χώρα μας να καταστεί μια πλούσια χώρα. Αυτό η παγκόσμια διακυβέρνηση δεν το ήθελε…
Έπρεπε η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Ελλάδος, δηλαδή των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, και όχι μόνο, να γίνει από Αμερικανικά και άλλα Σιωνιστικά της παγκόσμιας διακυβέρνησης συμφέροντα. Γιαυτό «έστησαν» το επεισόδιο στα Ίμια, και τις συνεχείς παραβιάσεις και προκλήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο.
Γιαυτό βοήθησαν τους Τούρκους το 1974 να κάνουν απόβαση και να κατακτήσουν τη μισή Κύπρο. Είχαν σχέδια…
Χρησιμοποιούν τους Τούρκους σαν όργανα για στρατιωτικές επεμβάσεις στις γειτονικές χώρες. (Ελλάδα, Κύπρο, Συρία, κλπ).  Ο Αμερικανικός παράγοντας ήθελε να διεθνοποιήσει το Ελληνικό Αιγαίο με οποιοδήποτε κόστος. Έτσι η Ελλάδα έγινε προτεκτοράτο. Η Ελληνική Δημοκρατία ύστερα από τα δύο μνημόνια που υπέγραψαν οι «έξυπνοι» πολιτικοί μας, δεν είναι πια κυρίαρχο κράτος.
Σας παραπέμπω στο σχέδιο «EURECA» που συνέταξαν στο Βερολίνο τα Think Tanks και σύμβουλοι του οίκου Strategy Consultants. Η Ελλάς θα έπρεπε να κάνει συνεχείς παραχωρήσεις και να μη προβάλλονται τα εθνικά της θέματα που προκαλούσαν εμπόδια, έτσι ώστε να προωθούνται τα Αμερικανικά συμφέροντα στη περιοχή.
Η διατεταγμένη Αμερικανική πολιτική όλα αυτά τα χρόνια σε συνεργασία και συνδυασμό με το προδοτικό πολιτικό μας σύστημα, οδήγησαν την Ελλάδα στο γκρεμό και στον εμφανή κίνδυνο του Παντουρκισμού και Νέο-Οθωμανισμού στη γεωγραφική αυτή περιοχή. Έτσι αρνηθήκαμε τα δάνεια από Ρώσους και Κινέζους, με ευνοϊκά επιτόκια, και πήγαμε «φούντο» στο ΔΝΤ & Τρό’ι’κα, για να καταντήσουμε αποικία της Γερμανίας, υπό Γερμανική εποπτεία.
Γιατί η Ελλάδα φοβήθηκε να οριοθετήσει την ΑΟΖ;;  Διότι έχει μαριονέτες, και δειλούς πολιτικούς στην εξουσία, που υπακούουν στα κελεύσματα της παγκόσμιας διακυβέρνησης, και αντλούν τη πολιτική τους δύναμη από αυτούς. Το «News 247» δημοσιεύει αποκλειστικά αποσπάσματα από το βιβλίο με τίτλο «ΑΟΖ: Από τη στρατηγική κίνηση στην οικονομική λύση», που έγραψε ο κ. Σόλων Κασσίνης, Διευθυντής Ενέργειας του υπουργείου Εμπορίου της Κύπρου. Στο βιβλίο, υπάρχουν αναφορές φωτιά σχετικά με τη στάση της Ελλάδας όσον αφορά την οριοθέτηση της ΑΟΖ.
Η Ελλάδα φέρεται να έδειξε δειλία φοβούμενη τη τουρκική αντίδραση. Ωστόσο, σε σχετικές βολιδοσκοπήσεις της Κυπριακής κυβέρνησης φάνηκε η απροθυμία και ο φόβος των «Ελλήνων» πολιτικών να ανταποκριθούν θετικά, λόγω των Τουρκικών απειλών.
Ωστόσο η τουρκοκρατούμενη Κύπρος τόλμησε, και νίκησε. Εδώ ισχύει το ρητό των προγόνων μας, «Ο τολμών Νικά».
Κρίσιμο σημείο το Καστελόριζο. Σύμφωνα με το διεθνές περί θαλάσσης δίκαιο, και τα άρθρα που ρυθμίζουν την ΑΟΖ, κάθε νησί, όσο μικρό και αν είναι, εφόσον κατοικείται, δικαιούται να έχει Α.Ο.Ζ. για την οικονομική επιβίωση των κατοίκων του.
Έτσι και το Καστελόριζο έχει ΑΟΖ εκτάσεως 200 ν.μ. από τις ακτές του. Η  ΑΟΖ  Καστελορίζου, είναι συνέχεια της Ελληνικής ΑΟΖ και ενώνει την ΑΟΖ  Ελλάδος με την ΑΟΖ-Κύπρου, και αφήνει τη Τουρκία απέξω. Έτσι οι Τούρκοι δημιουργούν πρόβλημα.
Τα ανατολικά νησιά του Αιγαίου που νομίμως έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, περιορίζουν τη Τουρκία στα θαλάσσια σύνορά της, σύμφωνα με τη συνθήκη της Λωζάνης. Σε περίπτωση που δύο διαφορετικά κράτη γειτονεύουν, και μεταξύ τους μεσολαβεί πέλαγος, τότε λαμβάνεται σαν σύνορο των ΑΟΖ η μέση γραμμή αποστάσεως.
Παράδειγμα οι ΑΟΖ  Κύπρου- Αιγύπτου. Άλλο  παράδειγμα οι ΑΟΖ Ελλάδος-Ιταλίας. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ελήφθη η μέση γραμμή αποστάσεων, για τη χαρτογράφηση και οριοθέτηση των Α.Ο.Ζ.
Η Ελλάς των δοσίλογων και υποτελών πολιτικών ανδρών, επικαλείται λόγους αποφυγής έντασης στη περιοχή από ενδεχόμενη αντίδραση της Τουρκίας, γιαυτό οι εφιάλτες πολιτικοί είναι έτοιμοι να παραχωρήσουν την ΑΟΖ  Καστελόριζου στους Τούρκους, για λόγους καλής γειτονίας.!!! όπως διατείνονται…
Εάν συμβεί αυτό, τότε θίγονται τεράστια Ελληνικά συμφέροντα, αφού μια μεγάλη ποσότητα υδρογονανθράκων εμπεριέχεται μέσα στην ΑΟΖ  Καστελόριζου, η οποία με τη λύση αυτή παραχωρείται στους Τούρκους. Εάν συμβεί αυτό τότε δεν θα ενώνεται πλέον η ΑΟΖ  Ελλάδος με την ΑΟΖ  Κύπρου, αφού θα μπαίνει σφήνα η ΑΟΖ  Καστελόριζου-Τουρκίας  ανάμεσα στις δύο ΑΟΖ  Ελλάδος-Κύπρου.
Έτσι οι εφιάλτες πολιτικοί της Ελλάδος, σκέφτονται να παραχωρήσουν το Ελληνικό νησί Καστελόριζο με την ΑΟΖ στη Τουρκία, όπως λένε τα ΜΜΕ, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις ΑΟΖ Ελλάδος-Κύπρου, και τον Ελληνικό υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο. Ο  κ. Κασσίνης αναφέρει στο βιβλίο του, ότι η Ελληνική πλευρά δεν δείχνει πρόθεση να προχωρήσει σε συμφωνία με τη Κύπρο για την ΑΟΖ. «Έκτοτε  και μέχρι σήμερα το Ελληνικό κράτος δεν έχει επιδείξει πρόθεση να προχωρήσει με τη Κυπριακή πλευρά σε συμφωνία καθορισμού των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών και περιοχών των δύο χωρών, παρά την επανειλημμένως επίσημα δηλωμένη ετοιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας». Έτσι αποδεικνύεται ότι οι σημερινοί πολιτικοί της Ελλάδος, είναι λίαν επικίνδυνοι για την ασφάλεια και τα οικονομικά συμφέροντα της πατρίδος. Απόδειξη η υπογραφή των δύο μνημονίων…
Το θέμα είναι πάρα πολύ σοβαρό και μεγάλο. Άπτεται της εθνικής ασφαλείας. Η Ελλάδα βρέθηκε στη μέση των συμφερόντων της παγκόσμιας διακυβέρνησης από τη μια πλευρά με όργανο αυτών τους Τούρκους, και από την άλλη με τη Ρωσία σαν ενεργειακή δύναμη….
Από το 1982 Αμερικανοί και Τούρκοι αρνούνται στην Ελλάδα τα 12 ν.μ. χωρικών υδάτων. Έτσι οι λύσεις ήταν μετρημένες και προεπιλεγμένες. Από τη μια πλευρά η Ρωσία με την Αρκτική, και στην άλλη πλευρά οι Αμερικανοί με το Αιγαίο. (Πιο κάτω θα δούμε γιατί η Ρωσία παίζει πρωταρχικό ρόλο.) Έτσι οι αποφάσεις ελήφθησαν από τα μεγάλα κέντρα εξουσίας, χωρίς εμάς, για εμάς.
Το παιχνίδι έχει μοιρασθεί πολλά χρόνια τώρα. Από το δόγμα Τρούμαν, στην  Ενωμένη Ευρώπη. Έτσι μπήκαμε στη φάκα. Βλέπαμε το τυρί, και δεν βλέπαμε τη φάκα. Το 1982 και αφού η Ελλάδα ήταν ήδη στα χέρια τους, φάνηκαν οι προθέσεις τους. Τότε η παρουσία της Τουρκίας ήταν υπολογίσιμη γιαυτό της επέτρεψαν να μην υπογράψει τη συνθήκη για το δίκαιο της θαλάσσης, και να αρνηθεί στην Ελλάδα την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. Αιτία πολέμου μας διαμήνυσε η Τουρκία εάν επεκτείνετε τα χωρικά σας ύδατα στα 12 ν.μ. έχοντας πίσω της τις ΗΠΑ. Η φτωχή ψωροκώσταινα υπέκυψε με οσφυοκάμπτες πολιτικούς στην εξουσία. Όμως η Τουρκία-αν και δεν έχει υπογράψει το δίκαιο της θάλασσας – προχώρησε εκμεταλλευόμενη το δίκαιο της θάλασσας,  σε οριοθέτηση της Τουρκικής Α.Ο.Ζ. στη Μαύρη Θάλασσα, με βάση τη μέση γραμμή των αποστάσεων από Ρωσία και Ουκρανία, και άλλες παραευξήνιες χώρες. Η Τουρκία εφαρμόζει ότι τη συμφέρει. Έχει το δικό της δίκαιο, και αγνοεί το διεθνές δίκαιο σε ότι δεν την συμφέρει.
Τα προγράμματα και δάνεια από Ε.Ε. πήγαιναν σύννεφο, με αποτέλεσμα να μας «φεσώσουν» κανονικά. Μας τα έδωσαν, και τώρα μας τα παίρνουν πίσω. Γιαυτό και η σημερινή κατάντια στην οικονομία μας. Αυτός ήταν ο σκοπός, να μας χρεοκοπήσουν, για να μας πάρουν τα πετρέλαια.
Ποιος φταίει τελικά;; Εμείς που δεχτήκαμε τα δάνεια;; Εκείνοι που μας τα έδιναν;;; ή αυτοί που έρχονται σήμερα και εν ονόματι του χρέους ζητάνε και παίρνουν ακόμη και τις συντάξεις των γερόντων!!!! Φταίνε οι εφιάλτες και δοσίλογοι πολιτικοί μας, αφού δούλεψαν όλα αυτά τα χρόνια σαν μαριονέτες  των μεγάλων αφεντικών της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Οι δοσίλογοι πολιτικοί έρχονται και παρέρχονται. Όλοι ασελγούν,  εκβιάζουν, και με ψεύτικες υποσχέσεις κοιμίζουν το λαό μας, και σαν αφεντικά μας βυθίζουν στη χρεοκοπία, και γράφουν την ιστορία μας με τα χέρια της Ρεπούση, της Δραγώνα, της κυρίας Bilterberg, και όλου αυτού του κακού συναπαντήματος, και του νεκρού μέλλοντός μας. Λαός χωρίς ιστορία είναι βαρέλι δίχως πάτο. Δεν πρέπει πια να είμαστε κότες, πρέπει ο λαός μας να ξεσηκωθεί, γιατί αυτοί οι απάτριδες θα μας πάρουν τα σπίτια μας, και θα πουλήσουν τη πατρίδα μας. Αγώνας υπέρ βωμών και εστιών, έλεγαν οι πρόγονοί μας. Έτσι χάσαμε την Α.Ο.Ζ. μαζί με όλο τον ορυκτό μας πλούτο, που θα μας έβγαζε από τη χρεοκοπία. Σήμερα οι Ευρωπαίοι εταίροι μας είναι χαρούμενοι με την επιτυχία του PSI διότι έτσι κατέστησαν την Ελλάδα, αποικία και προτεκτοράτο τους, με ότι αυτό συνεπάγεται για την εθνική μας κυριαρχία και οικονομία μας, και το μέλλον του λαού μας. Οι προφητείες της κυρίας Μπενάκη, στη τελετή ορκωμοσίας του κ.Παπούλια, έγιναν πραγματικότητα, ουδείς εφιάλτης πολιτικός αντέδρασε. Όλοι εσιώπησαν και πήγαν «πάσο»……..
Ξύπνα Λαέ, φωνάζουν οι Έλληνες πατριώτες.
«Ξυπνήστε Ρε»!!! ονομάζεται μια δημοφιλέστατη ιστοσελίδα του διαδικτύου με μεγάλη αναγνωσιμότητα. Πάντως η Ρωσία δεν θα δεχθεί ποτέ τα σχέδια της Νέας Τάξης με τη Τουρκία, να την αποκλείσουν από το Αιγαίο και τη Μεσόγειο.
Θα αντιδράσει δυναμικά…
Σχετικά με το πρόβλημα της Ελληνικής υφαλοκρηπίδος και Α.Ο.Ζ. είναι  οι κάτωθι πληροφορίες τις οποίες πήραμε από το Blog: «Ξυπνήστε Ρε» και είναι πολύ ενδιαφέρουσες.
Το 1947 στον Αρκτικό Κύκλο, και στον Αρκτικό Ωκεανό, Ρώσοι επιστήμονες, ανακάλυψαν μία υποθαλάσσια οροσειρά από τη Ρωσία που έφτανε μέχρι τη Β. Γροιλανδία και την ονόμασαν Λομονόσοφ. Αυτή η οροσειρά γεωλογικά είναι συνέχεια της Σιβηρίας. Στον Αρκτικό κύκλο Σιβηρία (Ρωσία), και Αλάσκα (ΗΠΑ) γειτνιάζουν, με το στενό του Bering. ( Bering  Strait). (όπως Ελλάς-Τουρκία με τα νησιά του Αν.Αιγαίου).
Με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας δεν έχουν συμφωνήσει και δεν το έχουν υπογράψει τρείς χώρες, η Βενεζουέλα (λόγω των νησιών της Καρα’ι’βικής), οι  ΗΠΑ λόγω Αρκτικής, και η Τουρκία λόγω των νησιών του Αιγαίου. Η Τουρκία και Βενεζουέλα έχουν μπροστά στις ακτές τους νησιά που δεν τους ανήκουν, έτσι έχουν περιορισμένη ΑΟΖ. Όμως η Τουρκία-αν και δεν έχει υπογράψει το δίκαιο της θάλασσας- προχώρησε σε οριοθέτηση της Τουρκικής ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, με βάση τη μέση γραμμή από Ρωσία- Ουκρανία και άλλες παραευξήνιες χώρες. Η Τουρκία εφαρμόζει ότι τη συμφέρει.
Σύμφωνα με το περί θαλάσσης δίκαιο του ΟΗΕ, αν μια χώρα έχει υποθαλάσσια οροσειρά η οποία είναι γεωλογική συνέχεια μιας εξωτερικής γεωλογικής διαμόρφωσης, τότε η υφαλοκρηπίδα της εκτείνεται μέχρι 12 ν.μ. από το τέλος της υποθαλάσσιας οροσειράς.
Επομένως η υφαλοκρηπίδα της Ρωσίας με την ΑΟΖ, με βάση το δίκαιο της θάλασσας φτάνει μέχρι τη βόρειο Γροιλανδία και έτσι όλη σχεδόν η Αρκτική της ανήκει, γιαυτό έρχεται σε ρήξη με τις ΗΠΑ.
Στο Βόρειο Πόλο-Αρκτικό Κύκλο, όμως υπάρχουν το 25%  των παγκόσμιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων, άρα η Ρωσία έχει τη δυνατότητα να γίνει η μεγαλύτερη ενεργειακή δύναμη του κόσμου. Αυτός είναι ο λόγος που δεν υπόγραψαν οι ΗΠΑ το δίκαιο της θάλασσας. Από την άλλη πλευρά η Τουρκία γνωρίζοντας ότι αν εφαρμοστεί αυτό το δίκαιο, δεν θα έχει υφαλοκρηπίδα που να έχει κοιτάσματα,  δεν το υπόγραψε, και έθεσε ως αιτία πολέμου την εφαρμογή του δικαίου αυτού στο Αιγαίο. Επομένως αν η Ελλάδα τολμήσει να το εφαρμόσει θα οδηγηθεί σε σύγκρουση. Όμως αν τα συμφέροντα της παγκόσμιας διακυβέρνησης, (με εκτελεστικό όργανο τις ΗΠΑ), επιβάλλουν την άμεσο εκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο-Αν. Μεσόγειο, τότε οι Τούρκοι θα διαταχθούν να «λουφάξουν», κοινώς να κάνουν τη πάπια, δεχόμενοι ένα μικρό ποσοστό των κοιτασμάτων, σαν αμοιβή για την κατανόηση…
Έτσι η Ελλάδα για να μην υπάρξει ποτέ η δυνατότητα να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο, και εκμεταλλευθεί τον υποθαλάσσιο πλούτο, οδηγήθηκε στο ευρώ με τη προοπτική να δεσμευθεί και να χάσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, με τα μνημόνια, αλλά για να γίνει αυτό έπρεπε πρώτα να χρεοκοπήσει. Γιαυτό οι δοσίλογοι πολιτικοί δεν οριοθετούν την Α.Ο.Ζ.
Ουσιαστικά όμως οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί μέσω της Ελλάδας δημιουργούν τετελεσμένο γεγονός για τη κατάργηση και τη μη εφαρμογή του δίκαιου της θάλασσας, έτσι ώστε και η Ρωσία να χάσει την Αρκτική. Αυτός είναι ο λόγος που η Ρωσία του Πούτιν πρόσφερε χαμηλότοκο δάνειο τότε ύψους 25 δις. Ευρώ, και η Κίνα άλλα τόσα, για να μη πάει η Ελλάδα στο ΔΝΤ,  και χρεοκοπήσει, με αποτέλεσμα να χάσει την ΑΟΖ, και έτσι να χάσει και η Ρωσία την Αρκτική.
Για αυτό το λόγο χρεοκοπήσαμε και μπήκαμε στο μηχανισμό στήριξης, για να μην υπάρξει ποτέ η πιθανότητα δημιουργίας τετελεσμένου γεγονότος στο Αιγαίο για εφαρμογή του διεθνούς δικαίου που θα μπορεί και η Ρωσία να το χρησιμοποιήσει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ως δεδικασμένο, και να κερδίσει την υφαλοκρηπίδα της Αρκτικής Ηπείρου…
Όμως ένα μικρό κράτος όπως είναι η Κύπρος, στη προσπάθειά της να επιβιώσει, και να μη μπλέξει στο ΔΝΤ, τους χάλασε τα σχέδια. Έλαβε χαμηλότοκο δάνειο από τη Ρωσία, και έκλεισε διμερή συμφωνία με το Ισραήλ, που όμως βασιζόταν στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Αυτό όμως ήταν και η ευκαιρία της Ρωσίας για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας.
Για το λόγο αυτό κατέβασε το Στόλο της  με το αεροπλανοφόρο στη Μεσόγειο. Όμως έτσι το Ισραήλ έχει παγιδευτεί, όπως και οι ΗΠΑ, στο Διεθνές περί θαλάσσης δίκαιο, που με αυτό κερδίζει η Ρωσία την Αρκτική, και αυτό οι Αμερικανοί δεν το θέλουν. Η Τουρκία μετά από αυτές τις εξελίξεις, νιώθει απομόνωση και γαβγίζει. Έτσι είναι όλοι παγιδευμένοι. Μας έσκαψαν το λάκκο με το Κυπριακό το 1974 και έπεσαν οι ίδιοι μέσα. Έστιν δίκης οφθαλμός…. Έτσι η Ρωσία για να ισχυροποιήσει τη θέση της αλλά και τη θέση της Κύπρου, παίρνει και αυτή άδεια γεωτρήσεων στην ΑΟΖ  Κύπρου με την εταιρία Gazprom για εξορύξεις εκεί που οι Τούρκοι τη θεωρούν δική τους ζώνη. Όμως έτσι –αν γίνει αυτό- τέλος η υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ για τη Τουρκία, και τέλος η Αρκτική για Αμερικανούς .
Αυτός είναι ένας πιθανός λόγος για Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο που προβλέπουν οι σοφοί γέροντες της Ορθοδοξίας…(Παΐσιος, κλπ). Προσθέτουμε δύο ακόμη στοιχεία που θα βοηθήσουν στην εξαγωγή συμπερασμάτων:
1.- Το 2010 το Τουρκικό ΓΕΕΘΑ μάζεψε τους καθηγητές πανεπιστημίων και τους ρώτησε αν τα κοιτάσματα στην Ανατολική Μεσόγειο δικαιολογούν το ρίσκο του πολέμου, και η απάντηση ήταν ΝΑΙ.
2.-Στις 25 Ιουλίου το 2011 το ΥΠ.ΕΞ. της Ρωσίας έβγαλε επίσημη ανακοίνωση που προειδοποιούσε τη Τουρκία να μη πειράξει τη Κύπρο, αλλιώς θα έχει να κάνει μαζί της…
Κατόπιν όλων αυτών η κατάσταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι λίαν ρευστή, γιαυτό η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδος, έδωσε άδειες για  γεωτρήσεις μόνο στο Ιόνιο και Κρητικό Πέλαγος, αλλά και στην ενδοχώρα, αγνοώντας την υπόλοιπη Ελληνική Α.Ο.Ζ.  Οι πολιτικοί ηγέτες της Παγκοσμιοποίησης και Ν.Τ.Π. αδίκησαν τη μικρή Κύπρο, και ο Παντοκράτωρ Κύριος τη δικαίωσε, αφού φώτισε τους πολιτικούς της οι οποίοι με έξυπνους διπλωματικούς χειρισμούς και ελιγμούς, τύλιξαν τους ισχυρούς της Γης στο θέμα των κοιτασμάτων ορυκτού πλούτου.  Έστιν δίκης οφθαλμός…
ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΓΡΥΠΑΙΟΣ
Διεθνολόγος                                           

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

Μια ΑΟΖ για την Ελλάδα, ρε γαμώτο!


Μια ΑΟΖ για την Ελλάδα, ρε γαμώτο!
Ν. Λυγερός
Συνεχίζουμε το έργο μας ή τις δουλειές μας, όπως λένε οι άλλοι, διότι το έχει ανάγκη η πατρίδα μας, για να ζήσουν πιο ωραία οι δικοί μας, για να είναι πιο όμορφη η ανθρωπότητα. Αλλιώς ποιος θα το κάνει; Κι αν δεν έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε κανονικά,  κι αν δεν θα υπάρχουν καλοκαίρια για μας, δεν πειράζει, ας ζήσουν οι αδιάφοροι, οι κοινωνικοί και οι ραγιάδες την πραγματικότητα που δημιουργούμε. Αν το μέλλον των άλλων χρειάζετατις θυσίες μας, τότε θα τις κάνουμε κι αυτές, αρκεί ν’ αλλάξει η ζωή των δικών μας. Έτσι όσοι έχουν φοβίες και δεν ξέρουν ακριβώς σε ποια κατάσταση βρίσκονται, θα απολαύσουν κι αυτοί την ελληνική ΑΟΖ που θα θεσπίσουμε, θέλουν δεν θέλουν, διότι είναι η μόνη οικονομική λύση που προσφέρει πραγματικές δυνατότητες ανάπτυξης, οι οποίες μετατρέπουν το ελληνικό χρέος σε ποσοστό και μόνο. Όλες οι άλλες οι προτάσεις δεν έχουν ως αποτέλεσμα παρά να προσφέρουν ένα ποσοστό του χρέους δίχως να είναι βιώσιμο για μας. Κατά συνέπεια, αντί να ασχολούμαστε με την καθημερινότητα, εμείς που δεν έχουμε κανονική συμπεριφορά και είμαστε ξεροκέφαλοι σαν τον Σ. Κασσίνη, εμείς που δεν είμαστε ευγενικοί με την απραξία και την αποτελεσματικότητα, διότι μας αγγίζει μόνο η ευγένεια της ουσίας, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, δίχως να περιμένουμε τίποτα από κανέναν. Αφού η κοινωνία δεν θέλει να ασχοληθεί με τα εθνικά θέματα, ενώ ο λαός μας το έχει ανάγκη, για να υπερασπισθεί τα δικαιώματά του και εκείνα των παιδιών του, κάποιος πρέπει να παράγει το πρέπον έργο, όποιο και να είναι το κόστος. Σε αυτή την κατηγορία θα παλεύουμε, διότι ο λαός μας δεν αντέχει άλλους χειμώνες και θέλει επιτέλους ένα καλοκαίρι, για να ζήσει με το απέραντο γαλάζιο και με τον ήλιο της δικαιοσύνης. Αυτό το έργο θα γίνει όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες, διότι είναι το πρέπον. Έτσι ούτε το κοινωνικό, ούτε το γραφειοκρατικό θα μας σταματήσει. Ακόμα και η βλακεία μερικών δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην υλοποίηση αυτού του οράματος που είναι τόσο αναγκαίο για την πατρίδα μας. Αν πρέπει να εξηγήσουμε και σε αυτούς το στρατηγικό σχεδιασμό της ΑΟΖ, της θέσπισής της και των διμερών σχέσεων, τότε δεν θα τα καταφέρουμε. Είναι πιο αποτελεσματικό να δράσουμε κι ας λέει ο καθένας το μακρύ και το κοντό του. Στο κάτω κάτω της γραφής άνθρωποι σαν τον Θ. Καρυώτη και τον Σ. Κασσίνη ακολουθούν τα βήματα του Τάσσου Παπαδόπουλου που απέρριψε το Σχέδιο Ανάν, έβαλε την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της έδωσε ΑΟΖ και την έβαλε στην Ευρωζώνη, δίχως όμως να καταφέρει να περάσει το δεύτερο γύρο των επόμενων εκλογών. Κατά συνέπεια, δεν περιμένουμε τίποτα από την κοινωνική αποδοχή. Το μόνο που έχει σημασία είναι η αλλαγή φάσης για το λαό μας, για να μην μπορέσει κανείς να τον ταπεινώσει, για ν’ αντέξει την κατάσταση και να ζήσει μετά την ελευθερία του, χάρη στα αποτελέσματα όλης αυτής της προσπάθειας.